سلام،چند روزی است که از افغانستان بازگشته ام، با کلی حرف ، نقل و خاطرات شیرین و تلخ

این روزها خیلی سرم شلوغه

سفر به افغانستان قطعا به یاد ماندنی ترین سفر زندگی من خواهد بود.برایتان حرف ها دارم

اما فعلا تا وقتی که کمی وقت آزاد پیدا کنم تعدادی از عکس ها را برایتان می گذارم

امیدوارم ، روزی شما هم بتوانید تجربه ی زیبای مرا برای خود تکرار کنید،فقط امیدوارم

برای دیدن توضیح عکس ها نشانگر موس را روی تصویر نگه دارید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سلام دوباره

از دیروز وارد افغانستان شدم

جای شما خالی

 

 

 

بدون شرح...

 

پوستر فیلم ۳۰۰ خیابان شانزه لیزه در پاریس

گویا کسانی که پشت سر من ایستاده اند" هم وطن و هم نژاد من هستند اما هر چه به عکس نگاه میکنم فکر نمی کنم زیاد به هم شبیه باشیم

و این هم دار مجازات و کوره ی آدم سوزی در یکی از اردوگاه های مرگ نازی ها...

حالا متوجه شدید چرا هر چه سعی کردم شباهت ژنتیکی خودم و صورت های خونخواران رو در پوستر فیلم ۳۰۰ درک کنم موفق نشدم!

 

 

بالاخره برگشتیم...

 

چند خبر از سایت بازتاب 23 اسفند

 

( با تشکر از دوست خوبم سروش )

 

---

 

شوک احمدي‌نژاد در شوراي امنيت؟

 

حتي اگر فرض بر اين باشد که رئيس‌جمهور از اين سفر صرف نظر کند، در پيش گرفتن اين سياست، شايد بتواند راه جديدي براي خروج از بن‌بست مذاکرات به دنبال داشته باشد و بخشي از جامعه بين‌الملل را با خود در مواضع صلح آميز هسته‌اي، همراه کند.

 

انتشار خبر سفر احتمالي دکتر محمود احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهور به نيويورک و حضور در شوراي امنيت سازمان ملل، بازتاب‌هاي گوناگوني در محافل خارجي و داخلي داشته است. بدون مقدمه به چند موضوع مهم در اين خصوص مي‌توان اشاره نمود:

با توجه به ماهيت شوراي امنيت سازمان ملل، بسيار بعيد به نظر مي‌رسد که حضور رياست جمهوري و ايراد يک سخنراني، بتواند اراده جمعي اين نهاد بين‌المللي را تغيير دهد و مسير اتخاذ سياست‌هاي يکطرفه عليه ايران را به سياستي متوازن و به سوي احقاق حقوق ملي کشورمان دگرگون کند.

                                   

                                 

بايد بين «تبليغات جهاني» و «تصميم گيري جهاني» در چهارچوب حضور رئيس‌جمهور در شوراي امنيت سازمان ملل تفاوت قائل شد. شکي نيست که حضور آقاي احمدي نژاد مي‌تواند در يک دوره کوتاه مدت، منجر به حجم بالاي رسانه اي و تبليغاتي براي ايران شود و مواضع ايران در قبال سياست هسته‌اي صلح آميز را بيش از پيش روشن سازد. اما اين امر هرگز منجر به تغيير سياست‌هاي شوراي امنيت در قبال ايران نخواهد شد...

اکنون کشورهاي 1+5 ( اعضاي دايمي شوراي امنيت و آلمان ) در حال رايزني براي صدور قطعنامه جديد عليه ايران هستند، همه طرف‌ها از اروپايي‌ها، آمريکايي‌ها، آژانس بين‌المللي انرژي هسته‌اي و حتي روس‌ها و چيني‌ها بر تعليق غني‌سازي اورانيوم براي آغاز مذاکرات تاکيد دارند، گرچه در بين برخي از آنها به لحاظ منافع سياسي و اقتصادي، اين موضع شدت و ضعف دارد، از همين رو بايد از فرصت حضور در شوراي امنيت براي تغيير در مکانيسم تصميم گيري‌هاي اين مجموعه استفاده شود و با ارائه يک راه کار دقيق و حساب شده، امکان ايجاد فرمول حفظ تکنولوزي صلح آميز هسته‌اي در داخل را در سطح بين‌الملل به يک نقطه حداکثري رساند...

                                       
حتي اگر فرض بر اين باشد که رئيس‌جمهور از اين سفر صرف نظر کند، در پيش گرفتن اين سياست، شايد بتواند راه جديدي براي خروج از بن‌بست مذاکرات به دنبال داشته باشد و بخشي از جامعه بين‌الملل را با خود در مواضع صلح آميز هسته‌اي، همراه کند...